داخ...

سوز دل , اشک روان , آه سحر , ناله ی شب

این همه از نظر لطف شما می بینم

هر دم از روی تو نقشی زندم راه خیال

با که گویم که در این پرده چه ها می بینم...؟ 

                                             "حافظ"

به دلیل مشکلات سرویس دهی بلاگفا از این به بعد در این جا می نویسم. از دوستان عزیز خواهش می کنم آدرس من را در لینک های وبلاگشان به این آدرس تغییر دهند. 

و توضیحی در مورد اسم وبلاگ : "داخ" در زبان کردی به معنای داغ و درد است که کاملا ناگهانی تصمیم گرفتم این اسم را برای وبلاگ و احتمالا کتابم انتخاب کنم.

این مدت درگیر ترم تابستانی در شهر ملایر بودم. ولی بعد از تمام شدن این ترم اولین برنامه ام ضبط چند دکلمه است. که قول همکاری را از چند نفر از نوازنده ها و آهنگ سازان خوب شهرم گرفته ام. در پست بعدی سعی می کنم اولین دکلمه را برای دانلود در اختیار دوستان قرار دهم. 

ماهی سرخی شدم از دست آدم ها پریدم

زیر دریا گریه کردم پیش مرجان های خونین

                                          "محمد سعید میرزایی"

جلسات انجمن دانشگاه بلافاصله بعد از شروع ترم طبق معمول در آمفی تئاتر دانشکده ی فنی برگزار خواهد شد و روز برگزاری جلسات به اطلاع دوستان خواهد رسید.

جلسات کارگاه هم به خوبی پیش می رود. مکان برگزاری جلسات در حال تغییر است و اعضای کارگاه در همین هفته در جریان قرار خواهند گرفت. دوستانی که مایل به حضور در این جلسات هستند با من تماس بگیرند.

نکته ی بعدی اینکه نوشته های جدیدم را در فیس بوک هم می توانید بخوانید. "فراز یاوری" را به زبان انگلیسی جستجو کنید. در همین سایت دوستان خوبم چند صفحه ی ادبی بسیار خوب و مفید راه انداخته اند از جمله : "سپید  سیاه  ارغوانی" به خوانندگان این وبلاگ پیشنهاد می کنم در این صفحه عضو شوند و از مطالب این صفحه لذت ببرند. به زودی صفحه ی "ترنج" را هم به کمک هم قطاری ها راه خواهیم انداخت.

 و در آخر آخرین کار من :

تصویر یک روز برفی و

زنی در باد که روسری اش...

از کادر خارج می شود

نصف صورت مردی

که با خودش حرف می زند و

بوی روسری زنی در سرش

می پیچد و

بالا می رود و ...

از کادر خارج می شود

نصف لبخند زنی

بدون روسری

که با کسی حرف می زند و 

باد با موهایش...

آرام از کادر خارج می شود

نصف گریه ی مردی

که پشت به دوربین

داد می...

باد می...

و روسری زنی

که از کادر خارج می شود

تصویر یک روز برفی و

مردی که

روسری زنی به دست

هنوز با خودش حرف می زند و

خیره به دوربین

برای همیشه 

خود را

از کادر...

خارج می شود!

پی نوشت : قسمت لینک ها با حذفیات و اضافات از وبلاگ قبلی انتقال خواهد یافت 

نظرات ()